viernes, 26 de febrero de 2021

CLII

O libro "Un mundo feliz" de Aldous Huxley (1932), presenta un futuro distópico onde a xente é feliz. O libro trata moitos temas que poden ser extrapolables á sociedade actual. Este texto pretende centrarse nun deles: a selección de tarefas.

No libro, a sociedade está estamentada por clases (alfa, beta, gamma etc). As persoas, en vez de nacer dunha nai e dun pai, son creadas en fábricas, predestinando a cada persoa a ser dunha clase antes sequera de nacer. As clases alfa son as dominantes, os cerebros pensantes que dirixen a sociedade, e hai moi poucas persoas alfa. En cambio, as clases Epsilon (as máis baixas) están formadas por moitas persoas, cortas de mente, sen apenas boas cualidades físicas, que desempeñan traballos básicos coma ser conserxes, limpiadores etc.
O rollo desta sociedade é que, como as persoas nacen predestinadas coas cualidades que as fan ser dunha clase, viven felices porque traballan facendo as mellores tarefas que saben facer. As súas vidas consisten en traballar, e irse á súa casa a meterse unha droga perfecta chamada "soma", que non ten efectos secundarios.
Simplemente iso.
E a gran pregunta que suscita o libro é "É feliz esa xente?" Ou acaso viven unha ilusión de seren felices, debido a que un goberno dicta toda a súa vida dende antes de naceren?
Non vos parece que na sociedade actual pasa algo parecido? Se unha persoa fracasa académicamente, é como se a sociedade intentase apartala, coma se se considerase que, se aos 16 anos non che foi ben na escola, nunca vas ser ninguén na vida, non se espera de ti nada máis alá de ter un traballo mundano e considerado "inferior".
Acaso non hai un montón de xente que traballa 5-6 días á semana, para esperar a que chegue o sábado noite e emborracharse para abstraerse da realidade e da rutina (coma os que toman Soma no libro)?
Unha realidade nesta sociedade é que, se naces pobre, probablemente morras pobre. Se naces dunha clase, probablemente morras sendo desa clase.
Para morrer sendo dunha clase superior, necesitas ter ambición.
Necesitas desexar ter algo máis que che motive a esforzarte
E a ambición fai que non poidamos ser felices, porque implica que aínda non temos o que queremos.
E dime:
Es feliz?

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Advertencia

Ola boas, chámome Fran e escribo textos. Si te dispós a ler este blog e non me coñeces, ou ben non tes nin idea do que fago en Instagram, p...