Quen es? Quen somos? Quen son?
Que conxunto de cousas nos define? Que di quen somos? Non me refiro a como somos, senon que somos. Cal é a esencia que define o noso ser?
É un tema no que penso recurrentemente. E ao cal non adoito atopar respostas. E pode que nunca as atope.
Podemos definirnos pola nosa apariencia, pola imaxe que queremos proxectar de nós. Tamén podemos definirnos pola cultura á que pertencemos, a música que escoitamos, a familia da que somos, o país no que nacemos.
Por moitas cousas polas que nos definamos, nunca conseguiremos resumir todo aquilo que somos mediante palabras. Cada persoa é única e irrepetible, e resulta imposible explicar algo así. Se cadra por iso din que definirse é limitarse.
Todo isto forma parte da nosa identidade. Algo que construímos a cada segundo que pasa, e que nos fai ser un pouco máis únicos que o día anterior.
Adoito preocuparme por se estou perdendo a miña identidade.
Se cadra escoito unha canción de Maluma e sinto que non estou sendo eu mesmo, aínda que me poida gustar.
Se cadra vístome un día cun xersei e cunha camisa, e sinto que estou intentando ser alguén que non son. Aínda que me vexa guapo así vestido.
Se cadra paso un día na universidade, onde todo o mundo me chama Bubi, e esquezo por un momento que me chamo Fran. A pesar de ser a mesma persoa.
Ao mellor o Fran de 2015 estaría botándose as mans á cabeza se vira como son agora.
E todo isto lévame a pensar que a identidade é algo que cambia. As persoas cambian, e o que as define tamén.
Non deberíamos limitarnos a ser unha serie de cousas que están ancladas no pasado, nunha suposta identidade inquebrantable.
Deberíamos centrarnos nas cousas reais que enchen a nosa vida.
E o que é real somos nós, e os nosos amigos, e as nosas emocións, os nosos sentimentos, os nosos orgasmos, as nosas preocupacións, as nosas inseguridades e os nosos medos.
Lembra que o tempo e o espacio no que estás agora, e todo o que esta ao teu carón, é a porción máis inmediata do teu universo.
Iso é o que é real.
viernes, 26 de febrero de 2021
CLXV
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Advertencia
Ola boas, chámome Fran e escribo textos. Si te dispós a ler este blog e non me coñeces, ou ben non tes nin idea do que fago en Instagram, p...
-
Un día meu pai díxome que os mariñeiros sempre viven dentro dunha tranquila incertidumbre, que che acostumbra a estar sempre alerta para can...
-
E si te vas? Lonxe Pero lonxe de "hostia puta onde foi dar este" Lonxe que a xente teña que imaginarse como é a túa cara porque...
-
Hai algo que me mola das personas: é moi difícil ocultar o que sentimos. En certo modo, todos intentamos ocultar certos sentimentos, xa sea...
No hay comentarios:
Publicar un comentario