CLXII

Unha vez dixeronme "co ben que escribes, deberías estar estudando algo de letras" e bueno, a pesar de que agradezo o cumplido, paréceme unha frase bastante errónea.
Levo 20 anos formando parte dun sistema educativo que deixa bastante que desexar, e cuxo obxectivo ás veces só parece querer formar autómatas que no futuro se dediquen a traballar para xerar riqueza nun sistema que ninguén debe cuestionar.
É certo que hai partes do sistema educativo que buscan estimular o pensamento crítico na xente, formar cabezas pensantes, e non borregos carentes de iniciativa que se adiquen a obedecer o que lles mandan sen rechistar. Pero esas partes vense cada día máis mermadas por cousas como notas académicas, exames de selectividade, informes PISA etc.
Ademais, parece que necesitamos estudar x cousa para facer x traballo, cando para nada ten por que ser así. Que se estuda para ser escritor? Podo ser artista sen estudar belas artes? Parece que nesta vida non somos ninguén sen un título. Parece que nos queren vender que todo o que non sexa ir á universidade é un fracaso académico, e nada máis lonxe da realidade.
Este texto non pretende ser o típico de "follow your dreams, estudia o que che guste e non te ralles pola vida" porque a movida é moito máis complicada ca eso.
Este texto pretende desmontar un pouco o argumento de que, porque eu estude enxeñería industrial, non poida dedicarme a facer movidas como escribir, pintar cadros ou facer esculturas con bastoncillos de algodón.
Unha vez lin que todos precisamos ter en nós un pouco de poesía, un pouco de música, un pouco de teatro, un pouco de... Arte, á fin e ao cabo.
Así que non sei, gustariame dicirche que non permitas que a sociedade che marque uns camiños polos que ir, que busques o teu propio camiño, porque o camiño faise ao andar.
Pero, quen son eu para dicirche o que tes que facer?
Disfruta, joder. Que nunca é tarde