CXIV

Hai algo que me mola das personas: é moi difícil ocultar o que sentimos.
En certo modo, todos intentamos ocultar certos sentimentos, xa sea porque os rechazamos, porque non estarían ben vistos etc
Pero pese a todo, por moito que o intentemos, sempre haberá algún detalle que nos delate. Unha cara de asco, un abrazo demasiado largo, un corazón latindo moi rápido etc.
Hai un dito japonés que di que todos temos tres caras:
Aquela que lle enseñamos a todo o mundo, que di quen aparentamos ser.
Aquela que lle enseñamos ás personas cercanas a nós, que di quen queremos ser.
E, por último, aquela que non lle enseñamos a nadie, que di quenes somos realmente.
Por moito que intentemos ocultar quenes somos e que sentimos de verdade, si alguén nos presta a atención suficiente, darase conta de cal é a verdade. Conoceranos de verdade.
Así que quédate con quenes che miren de cerca e vexan máis alá de quen pretendes ser.
Quédate con aqueles aos que non lles importe que mires máis alá deles, porque non teñen nada que ocultar.
Así que a próxima vez que vexas a alguén, pensa en que cara lle ques enseñar, pero recorda que, tarde ou temprano, os sentimentos falarán por si solos.
PD: Eu vou por aí fardando de que escribo ben, pero son incapaz de escribir un texto sin que esté plagado de castelanismos.