CIX

Era unha cálida e apacible tarde de Agosto. O ceo solo estaba manchado por algunha estela dun avión e un par de parapentes, cando Andrea Maltañeda saleu a facer un pouco de senderismo polo monte Sanjúnar, alá por Villamontesa del Castaño, onde solía pasar os veráns con seus pais e a súa cadela Poncia.
Cando levaba unha hora de camiñata, Andrea veu tirado no chan a un señor, con sangre arredor da cabeza e un pedrusco importante ao lado. O señor resultou ser Marcial Antelleros, natural dunha aldea da zona chamada Linandre. Despois daquela tráxica tarde, a pobre de Andrea quedaría trastornada debido aos fortes interrogarios da policía, cando ela lles tuvo que explicar que cando encontrou ao home, este xa estaba morto, e que ela non o vira na vida.
Os anos pasaron con dificultade para Andrea, quen tiña que lidiar con pesadillas recurrentes, e un medo irracional que lle impedía volver á casa de verán que tiñan seus pais en Villamontesa del Castaño.
Co tempo foino superando, e apenas quedaban secuelas cando estaba estudiando comunicación audiovisual en Barcelona. Alí botouse un mozo uns anos maior ca ela, pero cheo de xuventude e de espíritu. Eusebio Alfredo, se chamaba o chaval, quen, por algún extraño motivo, foi condenado por seus pais a vivir cun nombre tan horrendo. Polo visto seus pais querían facerlle un homenaxe a un bisabuelo, pero non se ponían dacordo en cal, así que optaron por poñerlle ao pobre neonato, quen non tiña culpa de nada, ese nombre tan pintoresco.
Total, que Eusy (como lle chamaban os amigos) acabou flipando por colores cando á súa moza lle dou unha venada enorme e lle destrozou a habitación.
Resulta que o pobre chaval lle enseñara unha colección de pedras que tiña na habitación de sitios aos que fora, e Andrea lle explicara que ela solía pasar os veráns nunha casa cerca do monte Sanjúnar, e Eusebio Alfredo lle contara que naquel monte, facía moitos anos, encontrara unha amatista bastante grande, pero que se lle caera do bolsillo mentras facía parapente con seu pai José Luis.
"Joder, menuda historia te acabas de montar, Bubi. Pero non sabemos que lle pasou a Andrea despois deso."
Bueno, a verdade é que a pobre, nada máis salir do apartamento de Eusebio Alfredo empezou a hostias con todo quisqui pola calle, e acabaron internándoa nun psiquiátrico. Non por moito tempo, xa que un día encontrárona na habitación, ahorcada con un cordón das súas zapatillas, mentras no seu mp3 sonaba en bucle "Down from the sky", de Trivium.
Que? Non poñas esa cara, ninguén dixo que esta historia tuvese que ter un final feliz. Ou si?