LXIV

Hooooola, que tal?
Viña a explicarvos algo realmente importante, e que pode que vos cambie a vida. Vale, se cadra non tanto, pero ao mellor faivos pensar no tema aínda que sexa 5min, que é o que pretendo cando escribo estas mierdas. Pois aí vou:
Un truco de maxia é algo espectacular, ou pretende selo. Se vos fixades, a maioría dos trucos de maxia son pura teatralidade, unha posta en escena increíble, que o único que busca é distraernos para causarnos un engaño. Agora ben, aínda que a posta en escena sexa a repolla, o truco non suele ser máis que algo simple. Peeeeeeero o bonito da "maxia" ou ilusionismo, reside en non saber cal foi ese engaño tan simple, deixándonos a todos impresionados, pero con certa curiosidade por saber a verdade, pese a que en realidade, eso decepcionaríanos e rompería a marabillosa ilusión que nos creou a posta en escena.
Pois ahora ven a parte psicolóxica.
Hai dous tipos de persoas: as que saben realizar unha posta en escena, e as que non a necesitan.
A xente que sabe realizar postas en escena parece que son todo aquelo que sempre quixestes ser, unha idealización do que ven sendo unha persona. Todo esto hasta que un día ves a esa xente entre bastidores, sen a súa teatralidade habitual, e a ilusión rompese, facendonos ver que son máis simples que a comida dun estudante Universitario en primeiro ano.
Pero despois está a xente que, ben porque non saben, ou ben porque non lles interesa, non teñen unha boa posta en escena, que son coma unha novela boísima encuadernada con papel de periódico, xente á que, si lle prestas a atención suficiente, che sorprenderán moito máis que o maior dos trucos de maxia.
E que ten que ver este texto coa foto? Pois na, que me puxen a probar roupa pa fin de ano, e eso derivou en que me puxen a facer o tonto (hostia que raro non?), o cal derivou nesta foto, que me fixo pensar en "El truco final" unha pedazo peli (das miñas favoritas) de Christopher Nolan, que trata sobre magos e todo o mundillo, e eso derivou en que, con un pouco de meditación, escribise este texto.
Despois de tanto derivar máis vale que me aproben calculo I, joder.
Veña! Feliz 1890!