Ainda que moitos o digan, moi pouca xente recibiría un disparo por outra persoa. Non somos tan altruistas, porque o único que temos somos nós mesmos.
Nacemos sen nada, e morremos sós, levándonos connosco un traxe e a nosa propia existencia. O resto do que algún día fumos quedase, se cadra porque nunca nos pertenceu. E isto inclúe a xente que coñecemos.
Non obstante, hai ocasións nas que sentimos que unha persoa forma parte de nós. Non da nosa vida nin do noso entorno, senon de nós mesmos. Esas persoas que ás veces consideramos unha extensión de nós mesmos, que vai máis alá de ser amigos, mozos ou familiares. Esas son o tipo de persoas que debemos coidar tanto, ou incluso máis que nós mesmos, a pesar de que o sentimento non sexa correspondido, porque nos reconforta, xa que, a fin de contas, estamos coidando de nós mesmos.
E agora, despois de ler "nós mesmos" unhas cantas veces neste texto, invítoche a pensar nas persoas do teu entorno que che merezan ese sentimento, e fai o que creas oportuno.
Polo demáis, só decir que gracias por ler este texto, ainda que non sexa tan extrañamente interesante coma os demáis que suelo escribir.
jueves, 5 de abril de 2018
LIII
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Advertencia
Ola boas, chámome Fran e escribo textos. Si te dispós a ler este blog e non me coñeces, ou ben non tes nin idea do que fago en Instagram, p...
-
Un día meu pai díxome que os mariñeiros sempre viven dentro dunha tranquila incertidumbre, que che acostumbra a estar sempre alerta para can...
-
E si te vas? Lonxe Pero lonxe de "hostia puta onde foi dar este" Lonxe que a xente teña que imaginarse como é a túa cara porque...
-
Hai algo que me mola das personas: é moi difícil ocultar o que sentimos. En certo modo, todos intentamos ocultar certos sentimentos, xa sea...
No hay comentarios:
Publicar un comentario