LXVIII

O concepto da liberdade é paradóxico.
Sabedes esa frase de "a túa liberdade termina onde comeza a dos demáis"?
Pois é tan contradictoria como dicir que USA é o país da liberdade.
Refierome, que a liberdade implica poder facer o que che sala das gónadas, non? Eso é ser libre, pero a frase de antes implica que a túa liberdade está limitada polos demáis. Que pasa, que só seremos libres si estamos sós?
Ata que punto se pode ser libre, libre ao 100% sen limites? Está a nosa liberdade limitada tamén polas leis físicas?
Eu son libre de sacarme esta foto postu, de subila e plantar este texto así a destranjis. Pero non son libre, por exemplo de poñer uns pezóns femininos na foto (pero uns masculinos si, que cousas), nin son libre de poñer un texto a hostia de largo.
Onde, cando e con quen serei libre?
Creo que son preguntas para as que cada un temos unha resposta.
Pero teño moi claro que somos libres na nosa mente. Pero non ao 100%, xa que hai cousas que non somos capaces de imaxinar, como algo en 4D ou 5D. Ou un color fóra do espectro da luz visible.
Pero no personal, na nosa mente somos libres de pensar, de crear, de opinar, de soñar, de sentir e de imaxinar.
Pero a liberdade da nosa mente, por desgracia, remata onde comeza o muro da realidade.
Se ques ser libre, non te deixes dominar por ninguén, nin siquera polos teus principios. Mantente fiel a ti mesmo/a, pero sen autodominarte. Déixate ser libre.
"Fuck it! I'm a dreamer and I'm dreaming on."
-Sam Carter, vocalista de Architects-