LVII

Sonreir é bastante útil.
Aínda que non che guste a túa sonrisa, si che din que é bonita, sonríes.
Si estás enfadado con alguén e intentan animarche con chistes, aínda que non queiras, sonríes.
Cando alguén che di algo bonito, ou fai algo por ti, sonríes.
Cando ves a esa persona que che gusta, non podes evitalo, e sonríes...
Non sabes por que, pero sonríes
Intentas disimular, pero sonríes
Non che devolve a sonrisa, pero sonríes
E si cha devolve, pois tamén sonríes
Aínda que leves un día de merda, sonríes
Aínda que non poidas facer nada, sonríes
Aínda que non sepas por que che gusta, sonríes.
Sonríes. Sempre.
Porque incluso entre as máis ásperas cenizas pode crecer unha flor.
E entre tanta antipatía, non está de máis sonreír.
E si aguantastes toda esta sarta de castelanismos e mal uso da palabra "sonreír", espero que polo menos, sonreíses.
Sonreíde, joder, que é gratis.