Hooooola, que tal?
Casi despois dun mes do último texto volvo (S40) a escribir algo.
E digo algo, porque estou improvisando esto en certa forma. Antes escribía asi, co que fose salindo e a creatividade facía o resto, pero ahora sempre busco un tema, ou algo que che deixe pensando. Por eso escribo menos, porque tampouco é algo que me sala tan natural coma suspender asignaturas, sabes?
En verdad boto en falta falarvos sobre bombardear campos de remolachas mentras vos peto a mente a base de castellanismos, pero é que a miña cruzada contra os vegetales que non son verdes xa está olvidada. Ahora teño unha cruzada cas gaviotas. Non, non sólo cas do PP, sinon con esas fillas de puta que están esperando o momento perfecto para soltarche todo o seu amor cheirento desde uns 15m de altura. Para que lo goces, nena.
E que, joder, que che truñe unha gaviota enriba non é algo moi común, pero tampouco é extraño si vives na costa. Pero é que últimamente estanse cebando conmigo, no plan de que en vez de soltar unha masa uniforme e consistente, cagan en plan perdigonazo de escopeta, sabes? E así é peor, porque extenden a área de efecto. Eu penso que se debe a unha cuestión evolutiva, e algún día nos declararán a guerra, e cubrirán o chan dun manto blanco e apestoso, obligándonos a todos a comprar coches blancos pa disimular as cagadas. E así, a industria de pinturas para coches verá a súa caída estrepitosa. E si resulta que son os fabricantes de pinturas blancas os que modifican as gaviotas genéticamente para que nos asedien a truñazos?
Unha cousa está clara, sigo sendo capaz de facervos leer un texto sobre algo tan asqueroso coma as putas gaviotas, eas súa merdas (literalmente) e que o leades ata o final.
viernes, 6 de abril de 2018
LXXXIII
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Advertencia
Ola boas, chámome Fran e escribo textos. Si te dispós a ler este blog e non me coñeces, ou ben non tes nin idea do que fago en Instagram, p...
-
Un día meu pai díxome que os mariñeiros sempre viven dentro dunha tranquila incertidumbre, que che acostumbra a estar sempre alerta para can...
-
E si te vas? Lonxe Pero lonxe de "hostia puta onde foi dar este" Lonxe que a xente teña que imaginarse como é a túa cara porque...
-
Hai algo que me mola das personas: é moi difícil ocultar o que sentimos. En certo modo, todos intentamos ocultar certos sentimentos, xa sea...
No hay comentarios:
Publicar un comentario