Ti podes ver o meu Instagram e pensar "menudo gilipollas" ou "cacho personaje" ou "Я ничего не понимаю" (siguenme moitos hardcoretas rusos e non sei por que, vale?) Pero todo serán risas ata que algún día suba unha foto en Marte con un texto de "Bubi o Conquistador" e vos deixe to flipaos in the flow nigga hood.
E ahora podes descojonarte pensando "a onde irá este pringao creendo que vai ir a Marte?" E resulta que é aí onde está o verdadeiro problema. Por que tendemos a botar por terra os soños dos demáis? Por que si alguén di "quero ser astronauta!" a xente o único que fará será decirlle que na súa vida o será? Por que todos queremos que a vida dos demáis sexa banal e gris coma a de todo o mundo? O mínimo que podemos facer é darlle o noso apoio a alguén, aínda que nos pareza irrisorio que Bubi sexa o primeiro galego en Marte.
O mundo sería un lugar mellor se non houbese tanta negatividade entre a xente
PD: Para a xente con curiosidade, a idea deste texto xurdiu cando lle dixen de coña a miña nai despois de cear "madre, vou ser o primeiro jallejo en Marte, e sinon, pois o primeiro ajiñés"
jueves, 5 de abril de 2018
LVI
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Advertencia
Ola boas, chámome Fran e escribo textos. Si te dispós a ler este blog e non me coñeces, ou ben non tes nin idea do que fago en Instagram, p...
-
Un día meu pai díxome que os mariñeiros sempre viven dentro dunha tranquila incertidumbre, que che acostumbra a estar sempre alerta para can...
-
E si te vas? Lonxe Pero lonxe de "hostia puta onde foi dar este" Lonxe que a xente teña que imaginarse como é a túa cara porque...
-
Hai algo que me mola das personas: é moi difícil ocultar o que sentimos. En certo modo, todos intentamos ocultar certos sentimentos, xa sea...
No hay comentarios:
Publicar un comentario