E un día levántaste e daste conta de que todo está en movemento. Todo cambia, todo pasa. Percataste de que non vas durar aí para sempre, e que os que che rodean tampouco. En realidade xa o sabías. Todo o mundo o sabe, pero non é o mesmo sabelo que sentilo. Sintes que o mundo e o tempo pasan sin importarlles a túa opinión e que solo podes resignarte e tirar cara adiante. Porque o pasado xa quedou atrás e xa está moi visto.
Un día levántaste e vas dar un baño a un río. Ao ano seguinte, na mesma fecha, volves bañarte, pero nin te bañas no mesmo río, xa que a súas augas non son as mesmas, nin o río volve impregnar a mesma perdoa, xa que ti non es a mesma que fai un ano.
Madurar é eso, darte conta de que cada momento é único e irrepetible.
Pero a min non me importa madurar, eu sempre serei awesome.
jueves, 5 de abril de 2018
XLI
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Advertencia
Ola boas, chámome Fran e escribo textos. Si te dispós a ler este blog e non me coñeces, ou ben non tes nin idea do que fago en Instagram, p...
-
Un día meu pai díxome que os mariñeiros sempre viven dentro dunha tranquila incertidumbre, que che acostumbra a estar sempre alerta para can...
-
E si te vas? Lonxe Pero lonxe de "hostia puta onde foi dar este" Lonxe que a xente teña que imaginarse como é a túa cara porque...
-
Hai algo que me mola das personas: é moi difícil ocultar o que sentimos. En certo modo, todos intentamos ocultar certos sentimentos, xa sea...
No hay comentarios:
Publicar un comentario