XCVIII

O pobre desjrasiado de Raimundo Anteoquero morreu un 6 de Abril ao caerlle un rayo na cabeza, o cal non deixa de ser irónico, xa que en Alcoba de Pastor, o seu pueblo natal, a xente chamáballe "Ray".
Podíamos culpar á naturaleza de matar a Raimundo cun rayo.
Ou ben podíamos culpar a Raimundo por ocurrirselle camiñar por campo aberto un día de tormenta.
Aínda que, se cadra, a culpa a tiña o seu sobriño Oscarito por poñerlle unha antena de alambre no sombreiro a seu tío.
Pero, se imos máis atrás, poderíamos pensar que foi culpa de Lupecia Antonia, xa que foi ela quen lle mandou aos seus alumnos, Oscarito entre eles, que fixeran uns disfraces de alienígenas para representar unha obra de teatro na escuela.
Ou se cadra a culpa tena Antonio Santiago Espinar, quen, cada vez que vai á taberna, se gasta todo o sueldo en copas de bourbon, afundindo a súa economía, e, xa de paso, o seu matrimonio con Lupecia Antonia, causándolle unha depresión que a empuxa a poñerlle traballos absurdos aos seus alumnos.
Ahora que o penso, a culpa podería ser de Raimundo Anteoquero, por permitirlle ao alcohólico de Santiago Espinar gastarse todo o seu diñeiro no seu bar.
Se cadra despois de todo, Raimundo é culpable da súa propia morte. Porque, por moitos culpables que lle busquemos ás cousas, nós somos os responsables dos nosos actos.
Por moitos culpables que busquemos, hai algo que non vai cambiar:
O desjrasiado de Raimundo sigue alí carbonizado no medio do campo, mentras un grupo de buitres dá voltas en círculo esperando.