viernes, 6 de abril de 2018

LXXXVI

Un día un colega pegoume unha patada nos huevos. Foi o golpe máis doloroso que levei na miña vida. Empecei a gritar sin control. Sentín un dolor tan inmenso que non sentía ningunha outra parte do corpo. Simplemente sentía dolor.
Esa é a vez que máis dolor sentin sin duda, pero non a peor de todas
Hai un tipo de dolor, que che come por dentro, que saca o peor de ti, e che fai cuestionarte todo.
Falo dese dolor virtual, que non che afecta no físico, que só está na túa mente. Hai veces que sentimos tanto dolor que nos dá a sensación de que nos doe algo, pero non sabemos o que. Non creo en nada, pero hai veces que sinto que teño alma.
Hai veces que unhas simples palabras che fan máis daño que cinco personas pegándoche unha paliza.
Cando un cani me diga que non teño puta idea da vida, porque nunca me peguei con alguén seriamente, reireime del, porque é probable que el non sepa o que é a vida, si nunca sinteu que todo o que coñeceía se viña abaixo.
Porque, non hai peor dor que aquel que sientes cando tes esa sensación de que todo o que che rodea se cae a pedazos, cando todo no que confiabas e creías parece fallar, e non tes onde apoiarte. E resulta incluso peor ver que o resto da xente parece non darse conta.
Aí estas ti, vendo como todo o teu universo se cae a pedazos, e a xente sorrindo, sen darse conta do que está pasando.
Pero o dolor acaba pasando. Podes recibir axuda de moitas persoas que che entendan, pode ser que a fonte do dolor esté na túa mente, ou que todo aquelo que temías que se desfixese aguante firme e impenetrable. Pode que haxa cousas nas que confiabas que se desfagan, e outras polas que non dabas un duro demostren ser robustas.
Por iso non lle teño medo a quen amenaza coa violencia, a quen me ofrece uns puñetazos. Eu teñolle medo a quen teña a capacidade de decir unha serie de palabras que, xuntas, fagan virse o meu mundo abaixo.
Por eso din que mata máis a pluma que a espada, porque a peor forma de dolor que podemos experimentar é aquela que nos corroe por dentro, que nos fai sentir impotentes ante as circunstancias.
Matan máis a as palabras porque van cargadas de significado.
E a nosa vida está feita de significados.
.
Interpreta o que queiras.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Advertencia

Ola boas, chámome Fran e escribo textos. Si te dispós a ler este blog e non me coñeces, ou ben non tes nin idea do que fago en Instagram, p...