Fría noite de Marzo en Brunswick, Arizona.
O pobre de Steve Jackson levántase co seu pixama enteiro, cunha tapa rectangular con dous botóns situada estratéxicamente no cú para poder cagar sin pasar frío na noite, xa que o baño da súa casa é unha letrina de madeira situada a 12m do porche de atrás, cunha lúa tallada na porta de madeira de abedul.
Cando sale, como fai un frío que te cagas no desierto de Arizona ás 2:33 AM, Steve acaba, efectivamente, cagando coma un poseso na rústica letrina artesanal.
Súbitamente, un ruido ensordecedor invade a tranquilidade da noite, e unha luz entra a través das separación das tablas da letrina, e empeza a ascender.
Antes de darse conta, ten unha sonda no ano e outra no uréter, e uns seres grises humanoides balbucean entre eles nunha lingua inintelixible.
Steve perde o coñecemento, e esperta na súa cama empapado en sudor.
"Seguro que non foi unha pesadilla" pensa, porque, de feito, aínda lle doía o cú.
Aínda que se cadra era polo fornido cowboy que estaba semidesnudo ao seu lado na cama.
viernes, 6 de abril de 2018
LXXXII
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Advertencia
Ola boas, chámome Fran e escribo textos. Si te dispós a ler este blog e non me coñeces, ou ben non tes nin idea do que fago en Instagram, p...
-
Un día meu pai díxome que os mariñeiros sempre viven dentro dunha tranquila incertidumbre, que che acostumbra a estar sempre alerta para can...
-
E si te vas? Lonxe Pero lonxe de "hostia puta onde foi dar este" Lonxe que a xente teña que imaginarse como é a túa cara porque...
-
Hai algo que me mola das personas: é moi difícil ocultar o que sentimos. En certo modo, todos intentamos ocultar certos sentimentos, xa sea...
No hay comentarios:
Publicar un comentario