O ser humano é un animal de costumbres. Por eso os cambios non gustan a priori. Claramente, hai excepcións, coma en casi todas as cousas, pero o tema que veño a tratar é a maioría dos casos.
Como decía, os cambios non suelen gustar. Non suelen gustar, porque cando nos acostumbramos a algo, temos certa zona de confort, certa sensación de seguridade dentro da rutina, da repetición.
Pensa nesto: Como se gañou a guerra de independencia contra Francia? Como gañaron os vietnamitas a USA?
Non foron grandes batallas con ofensivas brutales con miles de mortos. Foron guerras de guerrilla, con tácticas discretas e pequenas, as que acabaron derrotando exércitos superiores.
Non podes entrar pola porta principal da vida gritando que vas cambiar as cousas, porque non é así como se consigue. Necesitas cambiar as cousas desde dentro, facer que a xente se acostumbre ao que ti queres facer, para que ninguén se asuste cando pegues o golpe final.
Os huracáns causan grandes destrozos, pero unha vez tocan terra desfanse, e o único que queda deles é un recordo.
En cambio, a lenta subida do nivel do mar arrasará todo de forma paulatina e imparable, impredeciblemente predecible, discreta. E unha vez suba, non baixará.
Be water my friend.
jueves, 5 de abril de 2018
LXI
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Advertencia
Ola boas, chámome Fran e escribo textos. Si te dispós a ler este blog e non me coñeces, ou ben non tes nin idea do que fago en Instagram, p...
-
Un día meu pai díxome que os mariñeiros sempre viven dentro dunha tranquila incertidumbre, que che acostumbra a estar sempre alerta para can...
-
E si te vas? Lonxe Pero lonxe de "hostia puta onde foi dar este" Lonxe que a xente teña que imaginarse como é a túa cara porque...
-
Hai algo que me mola das personas: é moi difícil ocultar o que sentimos. En certo modo, todos intentamos ocultar certos sentimentos, xa sea...
No hay comentarios:
Publicar un comentario