Buceando polo meu álbum chamado "sunset", onde gardo todas as fotos que lle quito ás postas e saídas do Sol, atopei esta foto.
Xa subin unha foto deste mesmo día, con estes dous chavales que aquí me acompañan. E non puiden evitar pensar en todas as fotos e textos que perdin canda o meu anterior móbil aquel fatídico 9 de Febreiro de 2016, vendo ao meu grupo favorito.
As cousas son así, fráxiles, en dous segundos podes perder todo aquelo que creías imperdible. Ahora pensa en Instagram, en todas esas fotos, emocions e todo o que tes aquí metido. Está todo gardado nuns servidores que posee Facebook. Pois en calquer momento eso pode desaparecer, podes perder todas esas vivencias que pasastes gracias a (ou por culpa de) esta rede social. Como a moitos nos pasou con Tuenti.
Está ben construir un pouco da túa vida aquí, pero non a apoies totalmente.
A única fortaleza infranqueable para o paso do tempo é a memoria, e só se volve inamovible se recordas un momento que vala a pena recordar.
Non recordo por que sacamos esta foto, pero o momento teñoo grabado na mente, e de aí non se vai mover. Aínda que dentro de 20 anos esta foto non exista, o recordo prevalecerá.
Non fagas recordos, fai momentos.
PD: Unha posta de Sol en blanco e negro tamén pode ser bonita
Xa subin unha foto deste mesmo día, con estes dous chavales que aquí me acompañan. E non puiden evitar pensar en todas as fotos e textos que perdin canda o meu anterior móbil aquel fatídico 9 de Febreiro de 2016, vendo ao meu grupo favorito.
As cousas son así, fráxiles, en dous segundos podes perder todo aquelo que creías imperdible. Ahora pensa en Instagram, en todas esas fotos, emocions e todo o que tes aquí metido. Está todo gardado nuns servidores que posee Facebook. Pois en calquer momento eso pode desaparecer, podes perder todas esas vivencias que pasastes gracias a (ou por culpa de) esta rede social. Como a moitos nos pasou con Tuenti.
Está ben construir un pouco da túa vida aquí, pero non a apoies totalmente.
A única fortaleza infranqueable para o paso do tempo é a memoria, e só se volve inamovible se recordas un momento que vala a pena recordar.
Non recordo por que sacamos esta foto, pero o momento teñoo grabado na mente, e de aí non se vai mover. Aínda que dentro de 20 anos esta foto non exista, o recordo prevalecerá.
Non fagas recordos, fai momentos.
PD: Unha posta de Sol en blanco e negro tamén pode ser bonita
No hay comentarios:
Publicar un comentario