(Un selfie no coche)
Hoxe, estaba no coche esperando por meu irmán, e por un momeno sentinme un deses chavales que se creen malos por ter un flamante coche e conducilo por aí.
O coche é de meu abuelo, e conduso coma o carallo, pero por favor, deixádeme sentirme por un momento coma esa xente que sólo quere que os demáis queiran ser coma eles. Deixádeme ser así, pero sólo por un momento, porque despois botarei en falta ter personalidade
jueves, 5 de abril de 2018
XXXVI
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Advertencia
Ola boas, chámome Fran e escribo textos. Si te dispós a ler este blog e non me coñeces, ou ben non tes nin idea do que fago en Instagram, p...
-
Un día meu pai díxome que os mariñeiros sempre viven dentro dunha tranquila incertidumbre, que che acostumbra a estar sempre alerta para can...
-
E si te vas? Lonxe Pero lonxe de "hostia puta onde foi dar este" Lonxe que a xente teña que imaginarse como é a túa cara porque...
-
Hai algo que me mola das personas: é moi difícil ocultar o que sentimos. En certo modo, todos intentamos ocultar certos sentimentos, xa sea...
No hay comentarios:
Publicar un comentario