Jimmy ya no era el mismo de antes. Su mirada se perdía a veces entre el sobrecogedor silencio del vacío. Todavía recordaba todas aquellas cosas que había visto y llevado a cabo. No, aquel no era Jimmy. El antaño pequeño y risueño Jimmy se había hecho todo un hombre.
(No, non e de ningún lado. Acabo de escribir esto porque non sabía que poñerlle
jueves, 5 de abril de 2018
III
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Advertencia
Ola boas, chámome Fran e escribo textos. Si te dispós a ler este blog e non me coñeces, ou ben non tes nin idea do que fago en Instagram, p...
-
Un día meu pai díxome que os mariñeiros sempre viven dentro dunha tranquila incertidumbre, que che acostumbra a estar sempre alerta para can...
-
E si te vas? Lonxe Pero lonxe de "hostia puta onde foi dar este" Lonxe que a xente teña que imaginarse como é a túa cara porque...
-
Hai algo que me mola das personas: é moi difícil ocultar o que sentimos. En certo modo, todos intentamos ocultar certos sentimentos, xa sea...
No hay comentarios:
Publicar un comentario