A pesar de que viviron fai máis de 2000 anos, os Griegos non eran para nada parvos.
Algún iluminado dixo un día que, ao abrirse a Caixa de Pandora, a cal contiña todos os males que podían acabar co ser humano, o último deles (e o peor) foi a esperanza, de forma que puidésemos soportar todos os males habidos e por haber, aferrados a algo que únicamente existe na nosa mente.
Eu non sei vós, pero nunha tormenta prefiero aferrarme a unha balsa antes que confiar en que sei nadar.
jueves, 5 de abril de 2018
XV
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Advertencia
Ola boas, chámome Fran e escribo textos. Si te dispós a ler este blog e non me coñeces, ou ben non tes nin idea do que fago en Instagram, p...
-
Un día meu pai díxome que os mariñeiros sempre viven dentro dunha tranquila incertidumbre, que che acostumbra a estar sempre alerta para can...
-
E si te vas? Lonxe Pero lonxe de "hostia puta onde foi dar este" Lonxe que a xente teña que imaginarse como é a túa cara porque...
-
Hai algo que me mola das personas: é moi difícil ocultar o que sentimos. En certo modo, todos intentamos ocultar certos sentimentos, xa sea...
No hay comentarios:
Publicar un comentario