Pasaste a adolescencia intentando ser ti mismo. Ves carteles, fotos, cancións, libros, e mil historias decindoche que o mellor é ser ti mismo, e cando realmente eres como che sale das pelotas, a xente di que eres raro. Porque claro, todos queremos ser nos mismos, pero vestir coma todos (porque non eres nadie sin unha sudadera de great times). Ter o noso propio gusto musical (pero cantar a pulmón as frases machistas de Costa). Todos queremos ser nos mismos (pero buscar frases filosóficas en google porque non se che ocurre nada que poñer na foto que vas subir a insta).
E cando consigues ser diferente, cando aprecias a tua forma de ser, aínda hai quen che di que eres postureo.
Hai que ver máis alá da xente pa saber si valen a pena.
Ao final sólo temos un puñado de amigos de verdade.
E pregúntome:
Para que tanto esforzo?
Para que?
jueves, 5 de abril de 2018
XVI
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Advertencia
Ola boas, chámome Fran e escribo textos. Si te dispós a ler este blog e non me coñeces, ou ben non tes nin idea do que fago en Instagram, p...
-
Un día meu pai díxome que os mariñeiros sempre viven dentro dunha tranquila incertidumbre, que che acostumbra a estar sempre alerta para can...
-
E si te vas? Lonxe Pero lonxe de "hostia puta onde foi dar este" Lonxe que a xente teña que imaginarse como é a túa cara porque...
-
Hai algo que me mola das personas: é moi difícil ocultar o que sentimos. En certo modo, todos intentamos ocultar certos sentimentos, xa sea...
No hay comentarios:
Publicar un comentario